Vijf lessen voor een initiatiefnemer

blog van Damaris

Starten met een initiatief

Ken je dat, dat je met een idee rondloopt en nog worstelt hoe je dat tot een initiatief omvormt? En hoe je daar dan de juiste mensen omheen mobiliseert? Of dat jullie al flink bezig zijn maar dat je merkt dat iedereen er eigenlijk zijn eigen ding mee doet? Een initiatief nemen is niet makkelijk, sterker nog, dat is samenlevingskunst. En het maakt het nog moeilijker omdat je vaak een initiatief neemt uit een gevoelde noodzaak en helemaal niet omdat je daar nu precies voor opgeleid bent of zo goed in bent. Veel mensen rollen als het ware door de gevoelde noodzaak en de eigen actiebereidheid onvoorbereid in een initiatief. Ineens word je verondersteld een ondernemer te zijn die te maken krijgt met mensen en vereffening van diensten, vinden van financiering, organisatie- en besluitvormingsvraagstukken, wie beslist waarover en waarom? Je dacht een probleem op te lossen en voor je het weet zit je in allemaal relationeel gedoe en krijg je het gevoel veel te weinig tijd aan ‘ de zaak’ te kunnen besteden. Je wordt uitgedaagd om een snelle leercurve te doorstaan. Fijn als je dan weet dat mensen je voorgegaan zijn zodat je niet in alle bekende sloten tegelijk hoeft te lopen. Ik noem er een paar en licht in dit blog een van de vraagstukken nader toe.

Vijf problemen die je als initiatiefnemer tegenkomt:

  • Ik verlies het idee of hou juist rigide vast aan mijn idee
  • Ze kijken allemaal naar mij, ze willen mij helpen
  • Ik offer alles voor mijn ideaal op en eis dit ook van anderen
  • Ik wil impact maken en snel groeien
  • Welke (financiële) ruimte heb ik voor het nemen van dit initiatief?

Ad 1 en 2) ik verlies het idee of hou juist rigide vast aan mijn idee en ze kijken allemaal naar mij.

Te veel samen

Veel nieuwe initiatieven in deze tijd gaan over het duurzamer en socialer maken van de samenleving. Mensen voelen de nood van de andere mens en van de natuur en komen in actie. Vanuit deze verbinding met het andere ontstaat een idee. De neiging bestaat om als initiatiefnemer te denken dat de ander je meteen begrijpt. Jij ziet het toch, dan ziet de ander dat toch ook? Voor jou is wat je doet zo logisch en zo nodig. Je neemt dit initiatief immers in het licht van het geheel, ten behoeve van de ander en daarmee is het voor een initiatiefnemer moeilijk te begrijpen dat je iets ziet wat een ander – nog niet – direct ook zo ziet. Vanuit dit besef kan je als initiatiefnemer echter de neiging hebben je initiatief te vroeg te delen en zelfs los te laten aan een groep enthousiaste mensen om je heen. Waarbij je er bijna van uit gaat dat ze volledig op jouw idee zijn aangehaakt. Je wilt het graag samen doen, zonder de ander kan het immers nooit echt groeien en op aarde komen.

Gezond vrij (eigenaarschap nemen)

En dan… oh jee. Voor je het weet gaan mensen er hun eigen ding mee doen en denk jij help, dat was niet de bedoeling. En voor je het weet trek je het hele initiatief weer hardhandig naar je toe. Of je laat het uit frustratie los of nog iets er tussenin. Hoe dan ook, beland je gemakkelijk in gedoe en dat is jammer want dat is te voorkomen. Wat je hiermee immers ontkent, is een wetmatigheid die zich voordoet bij het nemen van een initiatief. Jij ziet iets, jij staat op, jij wilt iets. Je hebt als het ware die plek in te nemen, voorbereid of niet. Of je nu wilt of niet. De essentie van het idee komt via jou tot verschijning. Deze ‘eigenaarschapspositie’ valt je als het ware toe. Haar te vroeg afstaan, dient niemand. Het idee niet en de mensen om je heen ook niet. Het zorgt ervoor dat je je idee onvoldoende ‘af’ de wereld in schopt.

Het tegenovergestelde is natuurlijk ook aan de orde. Dat je als initiatiefnemer de neiging kunt hebben het veel te lang en te strak bij je te houden en daarin heel rigide vasthoudt aan een enkele voorstelling van hoe jouw idee in de praktijk vorm moet krijgen. Dan kunnen te weinig mensen zich verbinden met je idee en bloedt het al snel dood. Zonder mensen die aansluiting vinden, is je idee niet levensvatbaar.

Valse bescheidenheid

Ik heb zelf veel aan de metafoor van een moeder met kind. Of neem de boom. Om tot boom te worden zal het zaadje eerst in de aarde wortel moeten schieten. Klein, beschut, nog zonder licht van buiten, met de juiste voeding. Langzaam rijpt het en komt het boven de grond. Zo is het ook met een idee. Als je het nooit deelt, dan zal het nog voor het het licht ziet al verrotten in de aarde. Maar te vroeg loslaten kan ook niet. Als initiatiefnemer ben je geestelijk moeder of vader van het idee en zal je dit idee moeten vasthouden en de verantwoordelijkheid die daarbij komt kijken moeten dragen. Bescheidenheid is een veel voorkomend fenomeen maar ongepast. Bescheidenheid op deze plek brengt chaos en verwarring en uiteindelijk schade aan de relatie. Bescheidenheid zorgt ervoor dat je je kind onvoldoende toerust om de invloed van derden aan te kunnen. En uiteindelijk als je merkt dat iedereen er zijn eigen ding mee aan het doen is, dat het idee alle kanten op gaat, dan ga je er als nog als een berin voor liggen en haal je het weer bij jezelf terug. Mensen kunnen dan denken: “Wat is dit nu? Ik dacht dat ik me ermee mocht verbinden, maar als de puntjes bij de paaltjes komen dan gaat zij/hij er toch weer over.”

Conclusie: Als je het idee niet eerst voldoende bij je houdt, kun je het later niet voldoende delen.

Van verbinden met jou naar verbinden met de bron

Er ligt nog een gevaar op de loer. Als initiatiefnemer heb je de taak om dat wat in jouw hoofd zit neer te schrijven, uit te werken en zichtbaar te maken voor meer mensen. Bescheidenheid kan ervoor zorgen dat je je initiatief onvoldoende expliciet maakt waardoor zaken zich alleen maar in jouw hoofd blijven afspelen. Dat maakt dat mensen zich alleen met jou als initiatiefnemer kunnen verbinden. En dan krijg je het veel gehoorde probleem; mensen helpen mij, niet het initiatief. Als je je eigen plek inneemt, vol eigenaarschap neemt, je hier niet voor schaamt, je eigen grootsheid hierin draagt en jouw idee tot zover als jij kunt expliciet maakt en daarmee deelbaar maakt, is dit geen vraagstuk meer. Dan ben je juist blij dat mensen jou in de beginfase helpen om jouw initiatief zo helder mogelijk geformuleerd te krijgen en dat ze je helpen met de eerste realisatiestapjes. Daarna kan het initiatief pas langzaam volgers krijgen. Mensen die zich nu op de bron/het idee richten en zich daar rechtstreeks mee verbinden. Eerst nog via jou en steeds vaker ook zonder jou. Maar dan ben je al een heel eind verder. Pas wanneer het initiatief in het midden van de gemeenschap komt te liggen, kan het voorbij jezelf groeien. Dan zul je merken dat steeds meer mensen de verbinding kunnen maken met de bron en dat jij je als initiatiefnemer langzaam onderdeel zal gaan voelen van het geheel. Met jouw specifieke talenten waarmee jij je eigen initiatief groot zal willen maken, net zoals de anderen dat zullen doen.

Conclusie: maak jouw initiatief expliciet en ga ervoor staan. Laat je in het begin helpen. Pas dan kan het idee langzaam in het midden komen te liggen en ben jij niet meer het middelpunt.

Samenvatting

Valse bescheidenheid schept verwarring en chaos. Bovendien zorg je er daarmee voor dat mensen zich alleen maar tot jou kunnen verhouden en zich niet zelfstandig op het initiatief kunnen aansluiten. Pijnlijk want dat wilde je nu juist voorkomen. Klinkt als een paradox? Probeer het maar… ik hoor graag of het voor jou werkt. Heb je een vraag of wil je een ervaring delen? Kom naar de oriëntatie dag van de Academie voor Samenlevingskunst op 14 juli waar we dit alles in de praktijk beoefenen.

Damaris

Het verhalenhuis

Gedurende drie werksessie van een dagdeel mocht ik het verhalenhuis begeleiden bij de vraag: hoe komen we van een top down gestuurde organisatie (bestuur, directeur bij wie te veel uitvoerende taken zijn komen te liggen) naar een organisatie waarin iedereen het gevoel heeft mee te bouwen aan de realisatie van de missie van het Verhalenhuis en hierin ook zijn/haar eigen rol pakt.

Ruth: ”

 

publicatie whitepaper radikale ketenvernieuwing!

Met trots delen wij met jou de whitepaper over radikale ketenvernieuwing die we recent gepubliceerden. Damaris en Antoine van het Groene Brein namen hiertoe het initiatief.

De whitepaper is tot stand gekomen met een groep van 30 mensen die elk op hun eigen manier betrokken zijn bij het vraagstuk. In de whitepaper worden zeven oplossingsrichtingen verkend.

De oplossingsrichtingen zijn:

  1. van deelbelang naar gemeenschappelijk belang, ook financieel
  2. van eenvoudig eigenaarschap naar meervoudig eigenaarschap
  3. van enkelvoudige waarde naar meervoudige waarde
  4. van anoniem naar bekend en transparant
  5. van reclame naar gedeeld verhaal
  6. van lineaire processen naar circulaire processe
  7. van transactioneel naar transformatief leiderschap

Nieuwsgierig? Vraag dan hier het hele document aan dan sturen we je de pdf toe.

Antwoord op onze zijns-vraag / Ik Ben

Graag ronden we dit jaar af met een nieuwe formulering van onze Ik Ben, een proces dat de afgelopen jaren nog niet tot stilstand gekomen is en waarvan wij zelf het gevoel hebben dat we steeds dichter bij de kern komen.

Ik Ben:

Wij zijn een beweging van mensen die ernaar streven om samen te leven en te werken vanuit liefde en vertrouwen voor de mens in het algemeen en de dingen die we doen in het bijzonder.

Wij werken aan de (om)vorming van een samenleving en economie die de mens en daarmee de menselijkheid mogelijk maakt; de ontwikkeling van de mens staat daarin centraal. Dat vraagt ons insziens om het volgende inzicht/bewustzijn: aan de ene kant beseffen wij ons dat alle mensen op Aarde met elkaar verbonden zijn in één wereldwijde economie en allemaal afhankelijk zijn van die ene mooie Aarde, en als zodanig door een goede afstemming op elkaar werkelijk in elkaars (materiële) basisbehoeften zullen moeten willen voorzien op een manier die de Aarde en mens goed verzorgd worden. En: aan de andere kant heeft elk individueel mens zijn eigenheid waaraan hij/zij uitdrukking wil geven in de wereld en scheppen we dus voor elkaar de ruimte om die eigenheid tot uitdrukking te brengen. Het is aan ons als samenleving om in goed onderling overleg voor een goede afstemming te zorgen tussen deze twee tegengestelde behoeften/lk-krachten – enerzijds in elkaars (materiële) behoeften voorzien en anderzijds jezelf  en je eigen bijzondere capaciteiten volledig te ontwikkelen en tot uitdrukking te brengen. Samenvattend: we streven naar een vrij-gelijk-samenleving, voor alles en iedereen, opdat alle mensen in verbinding met zichzelf (vrij als persoon, door zichzelf bepaald), elkaar (gelijk als mens, op grond van gemeenschappelijke intenties) en de Aarde (samen, als één sociaal lichaam) zich enerzijds als individueel mens in alle vrijheid kunnen ontwikkelen en anderzijds samen elkaar als deel van die ene wereldwijde economie op die ene Aarde in de materiële behoeften kunnen voorzien.

Heb je zin om te reageren, mail dan naar damaris@economytransformers.nl. Dank je wel!

De “Ik Ben”, wat is dat?

Economy Transformers Woordenboek: de “Ik Ben”

door Damaris Matthijsen en Jac Hielema

Inleiding
Voordat we ingaan op de betekenis voor ons van de “Ik Ben”, eerst een korte introductie van het woord überhaupt. De “Ik Ben” is de eerste (tegelijkertijd gelijkwaardig aan alle andere sleutels) van de zes sleutels van het ontwikkelingskader dat Economy Transformers ontwikkelde: Ik Ben, relatie, eigendom, organisatie, waarde en Aarde. Het woord zelf roept vaak reacties op, vragen, onduidelijkheden, verwarring rond “Ik Ben” versus “Wij Zijn”, blije instemming, herkenning en juist helemaal geen herkenning. Binnen Economy Transformers bespreken we actief het al dan niet in stand houden van deze woordkeuze als woord dat we ook extern gebruiken. Het woord is ontstaan tijdens de twee-en-een-half-daagse BaseCamp (werkconferentie) in 2011. Kunnen we het niet, om geen mensen af te schrikken, gewoon de “Zijns-vraag” noemen? Of: “De Bron”? Aansluitend op het DeelGenootschap waarin we het bronorgaan ontwikkelen, en het bronplan (de UnoBox) waarin je je plannen uitwerkt op een vernieuwende manier? Waarom vasthouden aan het woord “Ik Ben”, dat zoveel vragen oproept, als er alternatieven voor zijn?

Misschien omdat we er toch aan gehecht zijn inmiddels, omdat het woord voor ons diepe betekenis heeft gekregen, omdat het woord meer initiatiefkracht in zich heeft dan de zijnsvraag. Tegelijkertijd, als het daarmee een brij van nieuwe woorden is en je als nieuwkomer door de bomen het bos niet meer ziet, dan moeten we het wellicht niet willen.  Mogen we het woord “Ik Ben” loslaten ten behoeve van een betere communicatie met mensen voor wie dit niet direct een betekenis heeft? Kunnen en zullen we meebewegen met de tijd en met de mensen om ons heen?

Ons idee nu is dat we extern het woord “Zijnsvraag” gebruiken en intern op de academie en in het werken met de zes sleutels het woord “ik ben / wij zijn”.

We zijn benieuwd hoe jij hierover denkt. Stuur je gedachten naar damaris@economytransformers.nl

Los van het woord “Ik Ben” en de eventuele alternatieven: wat is de betekenis ervan?

de Ik Ben als één van de transitiesleutels
De “Ik Ben” is eigenlijk de geheime sleutel tot de vraag naar waar al jouw activiteit in de wereld überhaupt mee begint. Het antwoord op de “Ik ben” is een antwoord op wat je de wereld te geven/brengen hebt, recht uit je hart. Dus geladen door of gevoed vanuit de bron waaruit je put. De “Ik Ben” is de ster waar jij op koerst in de verticale dimensie, de dimensie van jou als mens tussen hemel (jouw ster) en Aarde (onze ene gehele aarde). De “Ik Ben” is de intentie, de zielsbestemming van je bedrijf of organisatie. Allemaal namen voor de grote Zijnsvraag. Je kunt de Ik Ben” dus beantwoorden voor jezelf, voor de identiteit van de organisatie, een provincie, een land, Europa, de wereld. Omdat het zo veel omvattend is, denken wij dat de “Ik Ben” het juiste woord is voor dit begrip. Of, nu je de betekenis enigszins weet, heb jij een alternatief?

Bericht van Business Solutions

Door Damaris

Deze maand ben ik diverse malen gevraagd om een werksessie te begeleiden. De ene keer mocht het gaan over de rol van kwetsbaarheid in een team en in een organisatie die midden in de vernieuwing staat en daarmee altijd vanuit kwetsbaarheid handelt; Enviu, een accelerator voor start-ups die de wereld een beetje mooier maken. De andere keer bij zorgboerderij de Naoberhoeve waarbij vier nieuwe maten het bedrijf overnemen van de oprichters. Een hele klus om nieuw eigenaarschap te nemen en de zijnsvraag (Ik ben) voor de boerderij met elkaar opnieuw te onderzoeken, vorm te geven en te dragen. Ik ben dankbaar voor de rol die ik daarin mag spelen. Ook mocht ik aan de universiteit Leiden een masterclass verzorgen die we omdoopten tot healthy personal ecosystems in plaats van budgetting. Dit in het kader van het opleiden van studenten voor de 21e eeuw (21st century skills) en wat dat van hen vraagt; sturing van buitenaf (cv bouwen op basis van externe facturen) naar sturing van binnenuit (werken aan het tot stand brengen van je diepste kern; wat kom jij doen op aarde). De vraag waar enkelen mee bleven worstelen was: hoe stuur je in een op geld gestuurde samenleving jezelf op basis van passie. Hoe verhouden die werelden zich tot elkaar, kan je als mens overeind blijven? De vraag waarom wij de Economy Transformers Academy gestart zijn; om mensen te ondersteunen om te vertrouwen op hun innerlijke kompas.

Introductie nieuwe sociale onderzoeksmethode in wetenschappelijk netwerk Groene Brein

“Gezamenlijk toegang krijgen tot ons intuïtieve weten door niet alleen je denken maar ook je lichaam te gebruiken, kan samenwerkingsprocessen geweldig versnellen”,  Dr. Daan Andriessen | Lector Methodologie van Praktijkgericht Onderzoek| Hogeschool Utrecht

Jac en Damaris hebben 23 november de in de Economy Transformers Academy ontwikkelde nieuwe sociale onderzoeksmethode mogen introduceren in het netwerk van het Groene Brein. Een bijzondere gelegenheid om twee werelden elkaar te laten kruisen. Door letterlijke geboorte en sterfte konden enkele mensen er tot hun spijt niet bij zijn, maar met de mensen die er wel waren hebben we een mooie sessie gehad. We beoefenden als kennende subjecten de methode eerst op een concreet te kennen object: een fles. Vervolgens verdiepten we ons op dezelfde manier in het fenomeen vertrouwen,  voortkomend uit het vraagstuk dat Antoine Heideveld van het Groene Brein inbracht over de circulaire economie. Hij verwoordde het zo: “aan de ene kant zijn er echt heel veel bottom-up initiatieven die om een soort van ondersteuning vragen en gezien willen worden in het publieke veld. Maar het lijkt dat ze gesmoord worden en afhaken op het moment dat de overheid, in welke vorm ook, zich ermee gaat bemoeien en van bovenaf begint te sturen. Beide partijen willen dit niet.” Antoine vraagt zich af welke rol vertrouwen hier eigenlijk in speelt.

Om te weten wat een gezonde verhouding tussen overheid en bottom-up initiatieven eigenlijk vraagt van de verschillende partijen, besloten we daarom om eerst het fenomeen ‘vertrouwen te onderzoeken. We konden de sessie niet beëindigen met een conclusie maar wel kregen we al zicht op een aantal essentiële elementen van het begrip vertrouwen.

Van de sessie hebben we gezamenlijk al enkele inzichten opgedaan die we graag met jullie delen.

Onderzoek naar het begrip ‘Fles’ 
Wat hoort bij de essentie van de fles?

  • Vorm (vanuit bredere onderkant in de hals toelopend naar de smallere opening aan de bovenkant waaruit geschonken kan worden)
  • Inhoud (er kan altijd iets vloeibaars in)
  • Materiaal = glas. (Dit onderzochten we nog nader. Het leek erop alsof het materiaal allemaal subsoorten oproept, zoals een kruik als hij van aarde gemaakt is. Is er een soort oerfles van waaruit de andere flessen ontstaan zijn?)
  • Afsluitbaarheid (er hoort een dop bij)
  • Beperkte lengte en breedte (hand-zaamheid voelt als een voorwaarde)
  • Vlakke onderkant (moet in ieder geval kunnen staan)

In het begrip ervan ontstond een verhouding tussen de menselijke behoefte en de fles die daaruit ontstaan lijkt te zijn. Dankbaarheid en een dichte betrokkenheid bij de fles als fenomeen ontstonden. Mensen ervoeren de fles als het ware in hun eigen lijf. Opmerking uit de groep: de eerste fles is ook gemaakt van een varkensmaag of varkensblaas.

Idee ‘Vertrouwen’
Essentiële eigenschappen die omhoog kwamen in het onderzoek tot nog toe:

  • Ruimte
  • Contact / aanraken / raken (ogen, fysiek, ‘ikken’ (=werkwoord, ‘ik’ van de een raakt het ‘ik’ van de ander)
  • Geven en daarna ontvangen (vertrouwen geven wekt vertrouwen bij de ander)
  • Plek geven en nemen
  • Balans
  • Gelijkwaardigheid
  • Eigen autoriteit
  • Authenticiteit
  • Zelfstandigheid
  • Het is een activiteit, het vraagt activiteit
  • Alles mag er zijn
  • Elkaar kennen

We ontdekten een vertikale verbinding waarin je vertrouwen hebt in de eenheid van mens en wereld. Dit voelt als een soort staat van zijn. En een meer horizontale verbinding waarin je vertrouwen in elkaar stelt. We speelden met de verhouding daartussen. We zijn uiteindelijk gestopt bij de ervaring dat gronding in de eenheid een basis vormt voor vertrouwen tussen mensen. Een soort ankerpunt.  Beide zijn echter aan de orde als het over vertrouwen gaat.

Marcel: ik vraag me af of ‘vertrouwen’ een idee is en daarmee een combinatie van meerdere begrippen.

Margreet Boersma: “Hoe komen we tot waarheid? Kunnen we onze zintuigen wel vertrouwen? Of staat met de ontwikkelingen in de kwantumfysica zelfs dat op losse schroeven? Damaris en Jac hebben ons in een middag meegenomen naar ons innerlijke weten op een uitnodigende en integere manier. Een aanrader!”

 

DeelGenootschap valt in goede aarde

Hmmm dat was een hele mooie bijeenkomst, 17 november in het Veerhuis! We presenteerden het DeelGenootschap, een nieuwe organisatievorm waarin je je als organisatie op basis van vertrouwen kunt organiseren. De aanwezigen – meer dan we verwachtten en een perfecte balans tussen mannen en vrouwen – ontvingen het concept van het DeelGenootschap met open armen. Zij waren er ofwel al zelf mee bezig, voor hen voelde dit als thuiskomen en het eindelijk taal geven aan een vorm waar al zo lang naar gezocht werd, of het inspireerde hen om zich hierin verder te verdiepen. Iedereen voelde de kracht ervan; dat we als vernieuwers opstaan en tot in het fysieke vorm geven aan de door onszelf gewenste nieuwe samenleving, met behulp van nieuwe woorden en concepten.

Het bruiste tijdens de avond. Mensen gaven zich direct op om in het DeelGenootschap der DeelGenootschappen te stappen en een heel aantal aanwezigen besloot zich als DeelGenootschap te organiseren en vroeg om bijeenkomsten waarbij we als DeelGenootschappen onder elkaar van elkaar kunnen leren en elkaar kunnen inspireren. Ik denk dat ik mag zeggen dat we de potentie voelen en dat de tijd rijp is. We hebben zin om door te bouwen dus daarover zal je als nieuwsbrieflezer van Economy Transformers zeker meer horen in de nabije toekomst.

Ook meedoen, of wil je het document opvragen, stuur dan een mail naar damaris@economytransformers.nl.

Lancering DeelGenootschap, 17 november 2017

 

17 NOVEMBER: LANCERING DEELGENOOTSCHAP

Je hebt idealen waar je mee aan de slag wilt; tegelijk staat het je tegen om er een structuur (stichting of coöperatie) voor op te zetten. Gedoe denk je dan. Er zijn ook mensen, die met idealen aan de slag gaan en deze juist in de structuur willen zetten en daar dan vervolgens in vastlopen.
Herken je dat?
Je zoekt iets waarbij je de focus op het ideaal kunt houden en de benodigde structuur in een ‘light version’ kunt regelen.

Eindelijk is hiervoor dan de nieuwe organisatievorm waar we zo naar op zoek waren: het DeelGenootschap (DG). Ontstaan uit de samenwerking tussen het Veerhuis en Economy Transformers. Reden voor een feestelijke lancering. 17 november a.s. van 14.00 tot 17.00 uur met aansluitend borrel. Damaris en Henry organiseren dit in de vorm van een seminar. Je hoort dan de eerste ervaringen en ook wat een notaris er van denkt.

Een Deelgenootschap (DG) is in haar opzet een expressie van wie we als mens zijn. Vrij als persoon om je eigen initiatieven tot realisatie te brengen. Tegelijk ook samen-werkend aan een gemeenschappelijke intentie. En invulling gevend aan gelijke rechten voor elk lid van het DG om gehoord te worden, Met een DG geef je dus een ideaal vorm in een voor jouw ideale structuur, jouw wensbeeld; bovenop / naast bestaande organisatievormen.

Het Deelgenootschap (DG) verhoudt zich respectvol tot de huidige maatschappij en waar nodig en wettelijk verplicht kan een “gewone” stichting, BV of coöperatie fungeren als veerpont van de huidige naar de wensbeeld maatschappij.

Al meerdere organisaties hebben zich gemeld om een DG te mogen vormen. We voelen dan ook dat dit een goede oplossing is voor mensen/organisatie met idealen die ondervinden dat zij hun ambities niet kwijt kunnen in de bestaande juridische structuren.

Programma (nog in ontwikkeling):

  • Uitleg Damaris & Henry over ontstaan en opzet van het DeelGenootschap
  • Toelichting op juridische aspecten, in aanwezigheid van een jurist / notaris
  • DeelGenootschap voorbeelden: Veerhuis (Henry), Economy Tranformers (Damaris) en Care First (Sandra)
  • Het DeelGenootschap verovert Nederland. Hoe?
  • Gesprek
  • Uitreiking Instructiemap

Kosten zijn € 75,-  incl btw. Dit is inclusief een instructie map met de grondregels voor de oprichting van een DeelGenootschap.

Werksessie over kwetsbaarheid tijdens heidagen Enviu

Enviu, een bedrijf dat start-ups in de wereld helpt die bijdragen aan een betere wereld voor mens en Aarde, vroeg mij een ochtendsessie te begeleiden met alle collega’s op een 2 daagse ‘hei-sessie’.

Na enige schroom… je stelt je immers niet elke dag kwetsbaar op ten opzichte van collega’s… beleefden we met elkaar een bijzonder intense ochtend waarop het thema kwetsbaarheid en het belang ervan voor samenwerkingsrelaties ervaarbaar en beleefbaar werd. Kwetbaarheid, a la Brene Brown, is de bron voor donkere gevoelens maar ook de bron van alles wat te maken heeft met een gevoel van verbondenheid, vreugde, crativiteit en innovatie. Iets dat we meer dan nodig hebben in de wereld van nu.

De sessie heeft mij ook een nieuwe ingang gegeven om mijn werk te introduceren. De werkvormen die ik inzet vragen eigenlijk per definitie om je kwetsbaar te durven opstellen. Zonder die kwetsbaarheid kom je niet tot inzichten die je zelf doorleeft en doorvoelt. En pas dan wordt de beweging zo binnen zo buiten werkelijkheid. Pas dan weten we of dat wat we doen werkelijk klopt met wat we nastreven en kunnen ze in lijn komen met elkaar.

Dank voor de mooie vraag Wouter!